น้ำตา มีคนบอกว่า ไม่ได้ทำหั้ยอะไรดีขึ้น !!

ฉันไม่รู้ว่า ถูกมากน้อยแค่ไหน แต่..

มัน ก่ บ่งบอกหั้ยรู้ว่าเรากำลังรู้สึกไม่ดี

มีอะไรบางอย่างเข้ามาทำปฏิกิริยากับใจของฉัน

จากที่เคย สุข ก่ อาจจะ เส้า

ไม่มีใคร หรอก ที่อยากจะร้องไห้

แต่เมื่อบังคับหั้ยมันไม่ไหลไม่ได้ ฉันก่เรยร้องออกมาหั้ยหมดจัย

หั้ยมันเหลือความเจ็บ น้อยที่สุด

หวังว่าเวลา จะพาความเส้า หายไป

ฉันยืนออกมาที่ระเบียงมองออกไป ให้ไกลที่สุด

อยากจะตะโกน ว่า เสียจัยมาก

มันมีเพียงน้ำตาที่ไหลไม่ยอมหยุด

ฉันได้แต่ฝืนยิ้มหั้ยกับคนที่เข้ามาถามว่า "เปนอารัย"

ทั้งๆที่ต้องยิ้มทั้งน้ำตา เพื่อบอกหั้ยรู้ผ่านสายตาว่า ฉันอยู่ได้ *

ฉันเริ่มร้องเพลง สิ่งที่จะสามารถปลอบจัยฉันได้

เสียงเพลง ค่อยๆเข้ามาแทรก ค.รู้สึกที่อ่อนแอของฉัน

มันทำหั้ยฉันรู้สึกดีขึ้น น้ำตา ก่ ค่อย ๆหายไป

แต่ น้ำตาเลือนไปแต่ ค. เสียจัย ก่ ยังอยู่

การเสียจัยครั้งนี้ ทำหั้ยฉันรู้ไรหลายๆอย่าง

เรียนรู้เพื่อจะสู้ต่อไป

รู้ว่า ยังมีคนที่เปนห่วงและรักฉันมากมาย

รู้ว่า โลกนี้ฉันไม่ได้ อยู่คนเดียว

รู้ว่า สักวันฉันต้องทำได้แน่!!